Δεν το περίμενα έτσι. Φανταζόμουν να ανοίγει το σώμα στην θέση της καρδιάς και η ψυχή να τραβιέται στο ταβάνι ώσπου για κάποιο ανεξήγητο λόγο να επέστρεφε στο σώμα. Όχι, δεν φεύγω. Στάσου πουλάκι μου, που πας; Ο γιατρός όταν με εξέτασε αργότερα είχε σοβαρό ύφος σε αντίθεση με εμένα που ακόμη διασκέδαζα με αυτό που έπαθα για να μην ταράξω τους γύρω μου…
Εκείνος ογδοήκοντα, εγώ εβδομήκοντα οχτώ και δύο τέταρτα του χρόνου. Σαφώς μεγάλη διαφορά ηλικίας. Χάος γενεών θα έλεγα. Εκείνος, γκρινιάρης, εγώ μαγκούφης, τίποτα δεν έχει να ζηλέψει ο ένας από τον άλλο, εκτός από εκείνον δα τον μεζέ που σαν πιο χονδρός από εμένα τσακίζει με δύο μασέλες. Την άνω και την κάτω. Ενίοτε πέφτει…

Δεν ξέρω πως ξεκίνησαν όλα, μάλλον τυχαία αλλά με μια κάποια συμπαντική σειρά που αδυνατώ την περιγράψω. Πρώτα, πίστεψα στην ελευθερία της γραφής, χωρίς εκδότες – μεσάζοντες και το χρήμα που διακινεί και καταστρέφει την έμπνευση. Συνεργάστηκα με εθελοντές και παρουσίασα τα ebook : Έπειτα πήγα στον εκδότη * Κέδρος και έβγαλα το πρώτο μου…
Sign up with your email address to receive our weekly news